Oet de tied kommen

Kört verhaol deur G. Assen oet Schoonebeek

Het gung niet good met Jans, Jans de Knieperd. Hie was al laang zeek en het gung de leste tied hard achteroet. Jans zien vrouw Lies was al laang leden störven. Zie hadden drei kinder kregen, alle drei jongs. Dizze jongs hadden allent hard warken leerd en oetgaon was der niet bij, dat kostte allent mar geld niewaor en zodeunig hadden zie ok nooit umgang kregen met vrouwlu. Je begriept het al… Harm, Berend en (jonge) Jans waren altied vrijgezel bleven.

Met z'n dreien zatten zie te wachten op het ende van Jans, heur vao. Jans lag in de bedstee waoras ammet wat gerochel oet klunk en dan was het weer een hiele tied stille. Um de beurt keken de jongs achter het deurtien. Het was niet best, zee de oetdrukking op het gezicht. Der wuur niet veul praot, allent wat zucht. Opiens een luud gerochel achter het deurtien en daornao een diepe stilte.

Harm keek in de bedstee en zee: "Ik geleuf jongs, dat het gebeurd is." Zie gungen alle drei op de knienen en baden zes Onze Vaders en Wees Gegroeten en sleuten of met: "Geef hem de rust, geef hem de rust, geef hem de eeuwige rust." Zo heurde dat in een goed Rooms gezin.

Nao een toertien stilte vun Harm dat vao toch aid good veur heur west was en hie har ja aid hard warkt. Hie har toch wal twei peerden veur de liekwaogen verdiend. Dat vun Berend ok. “Hie möt een eikenholten kiste hebben en vanzölf een mooi zwart fluwelen klied der op,“ vund jonge Jans. Mar doe zie naor een toertien an het reken kwammen, schrökken zie toch aordig.

"Nou", zee Harm, "Het is winterweer, de grond is hardvreuren, ien peerd kan oes vao ok wal trekken." "Dat is ok zo," vun Berend, "En laow ok mar een gewone vurenholten kiste doen. Laoter wet toch gien mèens meer wat veur kiste oes vao had hef." "Ik geleuf," zee jonge Jans, "Dat oes vao zo'n duur klied geld verspillen zul vinden en........" Opiens een muie stem oet de bedstee: "Hol der mar aover op jongs, ik loop der zölf wal hen!"

Waor gebeurd...


weerum naor het thoesblad