Schriever van de maond juni 2007
|
Rieks Siebering is in 1941 geboren in Nei-Baoling. Net as zien pap is e in
’t underwies terechtkommen. Hij hef virtig jaor warkt as leraor in ’t
speciaol onderwies. Noe is e met pensioen. Rieks woont al jaoren met zien
vrouw in Hollaandscheveld. Lezen en belangstelling veur literatuur is hum
van jongs of an bijbraacht deur zien pap. Rutger Kopland, Cees Buddingh,
Hugo Claus en Lucebert binnen zien favorieten. Hij komp pas in de kunde met de Drèentse schrieverij in de jaoren tachtig, as e met zien gezondheid in de knooi kommen is en in ’t zeeikenhoes terechtkomp. Eein zeg tegen hum dat e zien deeipste geveuilens op moet schrieven in de taol waor of e ok in dreumt. As e dan ok nog ’t boouk ‘Achter oen ogen’ van Marga Kool kedo kreg en lezen hef, wet Rieks dat hij in zien eigen Zuudwest-Dreints schrieven moet. |
 |
In 1986 hef Rieks Siebering debuteerd in Roet. In 1988 is zien eerste bundel
In de varte giet de harmonie veurbij verschenen bij Stichting het Drentse Boek.
In 1989 kreeg e de Reyer Onno van Ettingenpries. In 1992 verschient de bundel An
een bevreuren riviere. Daornao begunt Siebering ok proza te schrieven. In 1996
komp de novelle Asof het zummer is oet en in 2001 de verhaolenbundel Stromen
deur leeg laand.
Rieks hef hum op veul fronten inzet veur de Drèentse taol. Hij hef dat daon
in zien VARA-café, een cultureel-politiek praotpregramma, deur zien
bestuursfunctie bij Het Drentse Boek en bij Taal an Tafel in Veeningen.
Zien gedichten binnen meeisttied niet zo makkelk te begriepen. Je moeten ze een
maol of wat lezen. ’t Binnen vrije varzen, de dichter wil op ’t geveuil ’t goeie
woord op de goeie stee zetten. In veul van zien liefdesgedichten hef e een
koppel kosmische begrippen neudig, zoas zee, stromen en golven, om de haost
mystieke eeinwording met de leeifste te beschrieven. Zölfmoord en dood binnen ok
anwezig in Siebering zien poëzie. En daormet benauwdigheid veur allennig weden
en gek worden.
► Schrieverspetret Rieks Siebering op video/dvd - Bestellen
Op pad
toch is morreng nei liefste, zölfs straks al
en daor bin ik nog nooit ewest
ongeschreven verlangens heb ik um der
hen te gaon
ik leve nou, an de greinzen van veurbij
bewegen is verlaoten van verleden tied
het begun van de ruumte naor
oneindigheid
Geboren
ik had het al
zo vake an de zee ezegd
seins schrouwend
seins zonder woorden
zachte as muziek
altied
scheuf de zee dan op mij an
gung open
en umsleut mij vaster
onder, boven en opzied
wij waren stiekem samen
speulend rerend
drievend
ikke en de zee
hef hij oe
mien verhaal verteld
of is oen lief
uut hetzölfde water geboren
Oet: In de varte giet de harmonie veurbij
Nocturne
vandage
hef de zunne uut mien dreumen
heur veur mij neer evleid
heur kleren börg
ze
stuk veur stuk
as alle schaduw ach¬ter heur lief
mien vingers en mien ogen
vöchten um veurrang
dunne wenkbrauwbo¬gen
ogen - mond - heur schoot
ze meuk de eerde warm
zwiet prikte
met de zunne zo nao
ik heur de wiend in mien oren
en oen aodem in mien bloed
Oet: In de varte giet de harmonie veurbij
Huusbezuuk
het kiend
onzeker kiekend
heur aodem heurbaar:
brochitis, asthma
bange lucht
moe, frommelt
onbegriepend
dom en zwiegend
wat met heur haanden
verpropt een zakdoek
in de buse
van heur neie jasse
ik wete
mien gepraot vlög
alles wied veurbij
moe knikt maar wat
en kek
ik kan het ok niet hölpen
ik bin net zo’n kiend as zij
Incest
de ongespreuken woorden drupt
as water langs de muren
in dat huus
waor zwiegen hangen blef
as een vergissing
van de taal
’t stinkt muf
as zwiegen
in oen nekke drupt
zummer
umdat
er gien begun anzit
liekt der ok gien ende
an te komen
liekt het wel
het was al aovend
en zummer
altied valt het weer samen
zummer en een jaorenlange nacht
ik was onderwege
worde as de bewegens
worde bewegens
balanceren in bewegen
bij oe wezen is stillestaon
Oet: Scheupers van de taol
◄ weerum naor het thoesblad