Egbert Hovenkamp (Eext, 1953)

Schriever van de maond febrewaori 2008

Egbert Hovenkamp komp oet Eext waor of e in 1953 geboren is an de Eexterhalte. Zien pap was daor boswachter. Omdat Egbert verneuimd is naor zien opa, neuimt e humzölf ok wel Egbert Hovenkamp II. Nao veul omzwaarvings in Noord- en Oost-Nederland is e oetèendelijk in Assen terechtkommen. Daor woont e noe al weer dik twintig jaor. Schrieven en vertaolen zit hum in ’t blooud. Doe e in de jaoren ’80 ies wat waark opstuurde an Gerard Nijenhuis, hef die zien belangstelling wekt veur het schrieven in het Drèents, mor hij schref ok nog aal in ’t Nederlaands. Zien gedichten binnen publiceerd in Roet, Oeze Volk en Poëzie van de Hunebedden. Hij neuimt humzölf een 'vrij-blievend kunstenaor'. Hij waarkt as vrijwilliger bij het Huus van de Taol, Radio Assen en DEFKA, dat stiet veur Departement veur Filosofie en Kunst Assen. Egbert les regelmaotig veur oet eigen waark.

Naost de schrieverij is Egbert Hovenkamp drok an de gang met vertaolwark. Hij vertaolt leeidteksten en in meert 2008 komp der een vertaoling van Die Winterreise van hum oet bij Stichting Het Drentse Boek onder de titel ‘Kolde Tocht’.

Aj zien gedichten lezen, kuj drekt zeein dat hij niet in eein variant van ’t Drèents schrif. Hij bruukt in zien Eexters ok wel woorden oet Zuud-Drenthe as hum dat beter oetkomp. Opvallend is ok zien gebruuk van de Drèentse spelling. Hij wet hoou of e ’t Drèents schrieven moet, mor bij bepaolde woorden kös e veur een eigen spelling zoas niks met een x (nix).

Hovenkamp zien gedichten binnen sociaol bewogen, herkenbaor en toegankelk; waark dat vast ok jong volk ansprek. Behalve haiku-achtige gedichten schref e ok muzikaole varzen, die deur heur ritmiek haost op songteksten liekt. Hovenkamp haolt zien inspiraotsie oet het Drèentse landschap en oet de rockmuziek. Hij lat in zien gedichten zeein dat Drent-wezen, maotschappijkritiek, neimoouds levensgeveuil en muzikaoliteit akkederen kunnen in de Drèentse schrieverij.

Egbert Hovenkamp is op 30 jannewaori 2008 kozen tot stadsdichter van Assen.

Een tekst van Daniël Lanois ‘I’m still learning how to crawl’ hef de anzet west tot het schrieven van het gedicht Braandbaor. Het gedicht van een schriever die open in de wereld steeit, mor wel woord hebben wil dat het slim stoer is een stee te vinden in die wereld.

Braandbaor

Mien haanden braandt in de buus
mien kop gluit in het duuster
de weg die ik vun -
de weg waorop ik mijzölf antröf
is begaonbaor, lig open

Allent het locht dat schienen zul
krieg ik niet an de praot -
ik tast nog in het duuster -
ik kom oet het duuster teveurschien
schrik mèensen of
met mien braandende haanden en gluiende kop.

De weg

Cuby zung hier zien blues
- de hunebedden wörden opmaakt
- de heidevelden waren
een plattegrond veur de scheper en zien schaopen.

Cuby zung hier zien blues
- de plaggenhutten wörden flats
- de witte wieven
waren een veurtieken van toeristen en lege puuties.

Cuby zung hier zien blues
- ’t ontgonnen veen wör ontsmet laand
- ’t gloepen was
een veurbode van sociaole controle.

Cuby zung hier zien blues
- de Hondsrug wör een route
- Klaosje I
was de draoger van bio-industrie.

&

Cuby zung hier zien blues.

Plaotsbepaoling

Wie as e is
dat zöt e an
de wolken
hoog baoven
zien heufd

Wie as e is
dat heurt e an
de wiend
die zien naom
in de bladern fluustert

Wie as e is
dat rök e an
de locht
die hangt
an 't plaotiesboek


Wie as e is
dat pruuft e an
de vruchten
die as e et
van de levensboom

Wie as e is
dat is e gewaor
in alles en iederien

Icarus keert weerum

Hij holdt van
de zun
hij mak zien borst al nat
hij zet zien
scholders derunder
hij dreit zuch
um & kek umhoog -
brek de straolen
met zien ogen
& de golden regen
die dan vaalt
hef hum metnummen
Hij was bliede
hij holdt van
de zun -
hij wil weeiten
wat de zun
in de maon rak
dat e schienen
geeit - bleeik
en vol
tussen sterren
& hemellichaomen
Hoog in de naacht -
Hij wil weeiten
of de maon net
as hum
van de zun holdt
Hij wil de eerde
zeein as die krioelt
in ’t locht &
de waarmte
van de zun
as die aoveral
opengeeit
as die kleurt;
van kleur verschöt
as de eerde
de waarmte veuilt
holdt de eerde
dan ok van de zun?

Hij wil het weeiten
hij mak zien
borst al nat.

◄ weerum naor het thoesblad