Gedicht deur Arend Victorie
An ’t stille water van dromen,
lest vergetelheid mien dörst.
Ik prebeer te praoten,
mar angst blokkeert gedachten,
döt mij zaand slikken.
Zwarte,
Stinkende modder,
vult lochtwegen.
Aders wordt zwart,
gedachten verdrinkt.
Laot mij rusten,
waor a’k lig.
Rotten, in zacht
zoegend sliek.
Laot mij iene worden,
mit de rivierbedding.
Laot mij…
Mar voer mien lèvensvocht mit,
in ’t stinkend water.
Stroomofweerts.
Laot ’t zeeën tarten,
oceanen van water,
um zich hen vulen.
Laot ’t kapot slaon,
op de klippen van haat.
Neerdalen,
in de spelonken
vol onmacht.
Deur mèensen,
eschapen en ekoesterd.
◄ weerum naor het thoesblad