Gedicht deur Arend Victorie
Harfst kleurt bomen,
rimpels, tiekent zörgen
en ogen, vraogt naor gistern.
Gedachten, valt stille
in de harfstbladen.
Nou, is weg,
vrogger komp weer.
Takken, wiegt zachies
Hen en weer.
Hen en weer.
Verdwaalt in ’t heden,
jaank naor vrogger,
naor Vaar en naor Moe
en ’t pad langs de wieke.
Takken wiegt zachies.
Veur hum hoeft ’t niet meer…
◄ weerum naor het thoesblad