
De tweetalige knop moet om!
Joure - ,,Het is voor crèchemedewerker en moeder verboden om dezelfde taal te
spreken.” Orthopedagoog Sieneke Goorhuis-Brouwer opende gisteren het
Tomke-symposium over ontwikkeling van tweetaligheid in Fryslân met de woorden
van schrijver Midas Dekkers. De peuterscholen moeten beter inspelen op
tweetaligheid. ,,De peuter moet een taal bij een persoon hebben. Spreekt de
moeder Fries, dan moet zij ook consequent bij het Fries blijven. Dat geldt ook
voor de leerkracht, als die Nederlands spreekt”.
Onderscheid aanbrengen in talen
Het onderscheid aanbrengen in talen gebeurt volgens Goorhuis- Brouwer nog
veel te weinig. Peuterscholen trekken vaak geen duidelijke lijn. ,,Eén
leerkracht, één taal. Wil je tweetalig onderwijs aanbieden, dan moeten er ook
twee leraren zijn die afzonderlijk een taal aanbieden, zodat de peuters de talen
beter kunnen onderscheiden”. De leerkrachten moeten dan ook vasthouden aan die
taal, stelt ze.
Een giraf met een lange nek
Goorhuis-Brouwer merkt dat er nog veel fout gaat in taalontwikkeling bij
peuters. ,,Geregeld lezen ouders of leerkrachten leesboekjes aan kinderen voor
die niet bestemd zijn voor de betreffende leeftijdsgroep. Een kind van vier
wordt uit 'Pluk van de Petteflet' voorgelezen, terwijl het boek eigenlijk
bestemd is voor vijfjarigen.” In de conversatie gaat ook veel mis, met name op
de peuterschool. ,,Een leraar wil het kind te veel leren. De leerkracht zegt:
wat heeft die giraf een lange nek. Het kind reageert enthousiast met: ‘dat heb
ik eens gezien!’. Vervolgens legt de leerkracht uit dat de giraf met die lange
nek bij de blaadjes van de boom kan komen. Het kind heeft de interesse verloren
en loopt weg”.
Tweetaligheid draagt geen risico in zich
De leraar mag volgens Goorhuis-Brouwer een kind geen dingen na laten spreken
en het niet om een benoeming vragen. Een boek, stelt ze, moet vaker dan één keer
voorgelezen worden. ,,Als elke ouder en leerkracht zijn eigen taal blijft
spreken tot het kind, zijn er geen problemen. Het is dus niet waar dat
tweetaligheid voor kinderen een risico in zich draagt”. Dat geldt ook voor de
ouders, stelt ze. ,,Praat mar Frysk, daar is niets op tegen!”.
Bij één persoon hoort één taal
Marike Elsinga van Sintrim Frysktalige Berne-opfang sluit graag aan bij de
woorden van Goorhuis- Brouwer. Het centrum heeft een taalbeleid opgesteld voor
de voorschoolse periode. ,,Bij één persoon hoort één taal, in alle gevallen”,
vindt Elsinga . ,,De knop moet om! We moeten consequenter zijn in ons
taalgebruik. Als de groten hun taal houden, dan kunnen de kleintjes zich beter
en rijker tweetalig ontwikkelen”.
Spelenderwijs
Die ontwikkeling moet wel spelenderwijs gebeuren. Het Tomkesympoasium bood
gisteravond in Joure de aanwezige peuterjuffen en -meesters ideeën aan. Een
‘verteljas’ om taal te ontlokken, een ‘sneuptafel’ om de woordenschat te
vergroten, een simpele poppenkast met verschillende figuren, een ‘verteltas’ met
een boekje en verschillende voorleestips voor ouders en een bezoek met de
peuterklas aan de bibliotheek. ,,It pjutteplak moat in boartersplak bliuwe!”
Informatiemarkt
Op een informatiemarkt georganiseerd door drie pabo-studenten van de
Christelijke Hogeschool Nederland konden de leraren nog meer tips bij elkaar
krijgen. ,,Zij hebben allerlei leermethoden bij elkaar gescharreld zonder een
budget. Dit om de leerkrachten te laten zien dat verschillende werkmanieren
makkelijk te vinden zijn”, aldus W. Groen van de werkgroep Tomke. Ondertussen is
Tomke nog steeds bezig de wereld verder te veroveren. Nadat het Friese figuurtje
in gebieden met minderheidstalen in Noord-Duitsland en Suriname verschenen is,
zijn ook andere gebieden enthousiast geworden.
Bron: Friesch Dagblad, 9 november 2006
◄ weerum naor het thoesblad