De haarfst begunt ankommende zaoterdag 23 september. ’t Is noe op boeten nog schier weer, mor ’t èende van de zummer komp deran. Over dizze tied binnen in ’t Drèents schiere gedichten schreven. Aj hier klikken kuj der een stuk of wat lezen van schrievers as Peter van der Velde, Roel Reijntjes en Louis Albert Roessingh. Vernuver je dermet!
Haarst
Wat kleur hangt dood nog an de rooie rozen
De zummer is te rad weer naor zien inne gaon
Een regendrup hangt glin nog an de haarsttyllozen
Die huverig en kleums in ’t kleine hoffie staon
Nog schient asmets de zun en dreugt de broene blaoren
Van buik en ekkelboom, die kleven an ons pad
De zummer het zo 't liekt, de leste hoop verloren
En afstand daon van aal wat e einmaol bezat
Moet ik ok aofstand doun van aal mien doezend dingen
Zei ik nog einmaol weer de bloumen en de zun?
Heur ik nog einmaol weer de bliede vogels zingen
Waacht ankom maitied mai nog weer een nai begun?
Oet: Peter van der Velde - Winter op de Paaizermao
Haarst
Zo gung een zummer weer veurbai
en körtten weer de daogen
Mor wèl zo vaok bai zummerdag
Van ’t leven zó genoot
Die maag toch in zien haarst niet klaogen?
Oet: Peter van der Velde - Winter op de Paaizermao
Het ende van de zommer
Het gele loof dat siddert
de wind weit kaold en straf
en wat de zommer beeldde
verwelkt en zinkt in ’t graf
de bomenkronen blikkert
verdriet’ge zunneschien
dit zint de leste strelings
deur ’t dunnend bladgerdien
ik zul wel reren willen
dit beeld bezeert mien hart
liek ’t hengaon van mien moeder
mien zinnen zint verward.
Roel Reijntjes - Oet: Scheupers van de taol
Haarfstnaacht
Laangs de bossem van de heerd
Met zien oetgedeufde kolen
Glidt van d’egge stil de maon
maank de lange riegel stolen.
Lege stolen, dee daor waacht
op de mensken, dee neet kommen.
In de hof, in ’t bleke locht,
Kwient en staarft de leste blommen.
O, dee kaolde zulvern naacht!
As daor ale dingen zwiegen;
En de leste appel vaalt
Oet de kale zwaarte twiegen.
Oet: L.A. Roessingh - ’t Diggelhoes
◄ weerum naor het thoesblad