Op ien van heur cd’s hebt de Rageboll’n het nummer ‘De weg kwiet’ staon. Het kan de beste gebeuren, daj even wat in de war raakt. Op taolgebied gebeurt zuks vanzölf ok.
Jaap Kwak, stoppend columnist van Dagblad van het Noorden, ontdekt nog wal ies 'onnodig Engels'. Bliekbaor bint der lu, die vindt dat aj wat in ’t Engels anduudt, het dan metien meer status hef. Vandaor misschien dat de zaal waor de Drenten in de Vrömde heur feest vierden de officiële titel ‘Party Town’ van het verkeerspark kregen hef.
Maor het Nationaal Platform Zwembaden mak het wal hiel bont en is de weg even totaol kwiet raakt. Het platform vindt de term badmeester te oubollig en um meer jongelu naor de zwemunderwiezersopleiding te kriegen, is der een neie naam bedacht: ‘Aqua Leisure Host’.
Niet allén in de zwemwereld wordt mangs onneudig Engels of op een aandere
manier hoogdravende taol gebroekt. Het underwies kan der ok wat van.
Understaond stukkie is daor een veurbield van (het hef as column al ies in de
‘Taolkraant’ en in ‘Kloos-Up’ staon; het stiet ok in de taolgids ‘Moi!’).
We moeten wel verstaanbaar blijven.
Directeur Jacques van Heemstede kek ies um zuch hen en as e zöt dat de mieste
stoelen bezet bint, döt e de personeelsvergadering van basisschoel
“Kruidje-roer-me-niet” lös: “Waarde collega’s, van harte welkom op deze
midweek-meeting. Twee items zijn geagendeerd en ik wil graag meteen met het
eerste beginnen. Zoals jullie weten heeft de Task-Force “Learning for life”,
daartoe gemandateerd door de board of supervisors, ons gevraagd pilot-school te
zijn in het kader van ‘leren in adaptieve tolerantie’. Deze eerste sessie zal
louter een brainstormend karakter hebben. Wie wil het spits afbijten?”
Zoas altied is Roel de eerste die ’t woord wal voeren wil.
“Dankjewel, Jacques. Ik vind dat de task-force een superbe planningsystematiek
in elkaar geknutseld heeft. Leren is fun en in deze view op de future is dat
excellent verwoord. Met name de ik-verbaliteit en de component van de
master-learning zijn wat mij betreft echte eye-openers.”
Sonja kan vanzölf niet achterblieven: “Je mag natuurlijk ook niet anders
verwachten van de crème de la crème van onze lokale onderwijsscène.”
“Ik zie jou zoeken naar de coffee-cream,” richt Els zuch tot Klarie,”in de
kitchenette is nog plenty, hoor.”
Klarie giet staon en pakt het flessie kovviemelk van ’t aanrecht.
“Sorry, voor de interruptie,” zeg Els, “maar een beetje support voor een
youngster, die haar bachelors degree nog niet heeft, is voor mij obligatoir. Ik
heb nou eenmaal een geweldige will to please.”
Jacques nimt het woord weer: “Wat ik interessant vind, is dat remedial education
en teamcoaching evident gespecificeerd worden in het onderhavige stuk. De
intercollegiale toetsing, waarbij we de relatie tussen master-planning en
ik-verbaliteit niet uit de weg mogen gaan, is een belangrijke succes-indicator.”
“Ik support jouw visie toch niet helemaal, Jacques,” reageert Frans, “Je vergeet
namelijk de megacognitie. Als we werkelijk een transfer willen bewerkstelligen
tussen attitude en zelf-instructie lijken attributie en coöperatieve feedback me
minstens zo belangrijk.”
Zo wordt der oetgebreid risselveerd, maor nao zowat anderhalf uur stief
naodenken en stoere woorden oetkraomend zeg Jacques: “Dan nu ons tweede item.
Het verzoek van de stichting Drentse Taol om de leerlingen te confronteren met
streektaallesjes. Wie wil het woord?”
Zoas verwacht, wil Roel dat wal. Intied dat e zien paperassen bij mekaor gaart,
zeg e: “We moeten natuurlijk wel verstaanbaar blijven. Geen Drents dus!”
De rest is ’t der hielemaol met iens. Jacques döt de vergadering dicht.
Jan Germs
◄ weerum naor het thoesblad