(bew. van 'Walking in the
winter-wonderland')
‘n Arreslee lao’w veurbij gaon
‘t knispert zacht in de snei-laon
mien aosem hol ‘k in
bliede da‘k bin
kuiernd in dit winter-wonderlaand
hiel de weg zingt een liester
tied en plaots is e biester
zo mooi as hij kan
zien lied doekt oes an
in dit witte winter-wonderlaand
‘t sprookie grep oes an, wij maokt een sneipop.
Gooit een sneibal , zeept mekaor flink in
elkenien die deur dit witte laand lop
hef het aldergloependst naor zien zin
as wij mu weer in hoes gaon
zie’w de sneiman deur ‘t glas staon
een mus op van bont
een piep in de mond
middel maank het witte wonderlaand
in de aovend boegt hij naor het maontie
zulvern pak an, zulver op ‘t gezicht
as wij lopend deur het witte laontie
kieken döt hij beide ogen dicht
as de baos oet een bookie
as een prins oet een sprookie
zo trots as ‘t maor kan
kek hij oes an
middel maank zien witte wonderlaand.
Tekst: Eite Brink