deur Johannes Brahms
Drčentse bewarking: © Suze Sanders
1.
De nacht die is
vol duusternis,
de mčensken* bint gaon slaopen*,
de snei zo zacht
leg onverwacht
een deken op de schaopen*;
de stilte vrag,
een scheper drag
een laompie, pas geboren*,
dan stiet iniens
de locht in braand
en zingt er engelkoren*:
2.
wij zegt je dat
in Davids stad
een keuning oes is geven*,
een olde stal
daor muj op an,
dan ziej het neie leven*;
de scheper giet,
beneid en blied,
hij hef ja niks te vrezen*,
asse ’t poppie zöt,
dan wet e dat
het ieuwig vree zal wezen*.
Oetspraok:
mčensken = mčenskng
slaopen = slaopm
schaopen = schaopm
geboren = geboorn
engelkoren = engelkoorn
geven = geem
leven = leem
vrezen = vreezn
wezen = weezn