Uren daogen maonden jaoren
vliegt vaok as een zucht veurbij
waor w’ok kiekt waor w’ok zuukt
niks wat blef veur jou en mij
op de weg waor wij op loopt
blef gien krassie van oes staon
al wat is en komt verdwient en
zal de ieuwigheid in gaon
Tekst: Eite Brink